Van P. voor Nazanin

17 febr. 2015

Ik huil,
Ik huil
en huil.

Ik ben “fijn verdrietig”. Verdrietig om wat er gebuurt. Fijne gevoel voor wat je me heb gegeven, mooie herinneringen. dat is fijn en maakt verdriet anders. gewoon anders. Boosheid, teleurstelling en … allemaal weg. Alleen maar een “fijne verdriet” blijft over. Dit gevoel herken ik.

Het echte verdriet moet nog komen.

Ik zal dit gevoel voor altijd koesteren.

Ik zal je verhalen missen,

Ik weet niet aan wie nu moet ik mijn verhalen vertellen, je luisterde naar mijn verhalen. Dat was fijn.

Ik zal je missen. Ik zet je in het huis dat ik der jaren heb gebouwd. Ik zet je in de woonkamer, nee, woonkamer en keuken. Daar hoor je te staan.

P. Toulabi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *